Wenezuelski przemysł naftowo-gazowy wkroczył w nową fazę. Po gruntownej reformie sektora węglowodorów i zmianach geopolitycznych, które miały miejsce na początku 2026 roku, centralnym pytaniem nie jest już to, czy sektor ten zostanie ponownie otwarty na inwestycje, ale czy kraj będzie w stanie osiągnąć rzeczywiste i trwałe ożywienie produkcji.

Choć nigdy nie kwestionowano ogromnych zasobów ropy naftowej Wenezueli, obecnie największym wyzwaniem jest przełożenie dynamiki politycznej i reform regulacyjnych na trwały wzrost operacyjny.

Rystad Energy przewiduje, że wydobycie ropy naftowej w Wenezueli wzrośnie o około 17%, czyli o około 194 000 baryłek dziennie, między czwartym kwartałem 2025 r. a czwartym kwartałem 2028 r. Większość tego wzrostu ma pochodzić ze złóż już eksploatowanych, a nie z nowych, dużych odkryć, co podkreśla, że tempo wydobycia będzie zależeć od realizacji operacji, a nie dostępności zasobów.

Oczekuje się, że w nadchodzących latach wzrost produkcji będzie napędzany przez ropę ciężką i bardzo ciężką. Szacunki wskazują, że około 75% wydobycia Wenezueli do 2028 roku będzie pochodzić z ropy ciężkiej, bardzo ciężkiej i bitumu, a pas naftowy Orinoko będzie odpowiadał za około 60% całkowitej produkcji.

Biorąc pod uwagę taką strukturę produkcji, zapewnienie niezawodnych dostaw rozcieńczalników, przeprowadzanie prac konserwacyjnych odwiertów, wykonywanie odwiertów rozwojowych i zarządzanie dojrzałymi złożami będzie w nadchodzących latach ważniejsze niż pozyskiwanie nowych rezerw.

Międzynarodowe firmy naftowe będą przewodzić ożywieniu gospodarczemu, ale ostrożnie

Rystad Energy przewiduje, że międzynarodowe firmy naftowe będą miały udział w dwóch trzecich prognozowanego wzrostu produkcji Wenezueli do 2028 roku.

Oczekuje się, że liderem ożywienia będzie Chevron, a następnie Repsol, Eni, Maha Energy i Maurel & Prom.

Większość wzrostu będzie prawdopodobnie wynikać ze zwiększenia produkcji w istniejących spółkach joint venture, wspieranych przez nowe inwestycje wynikające z reform regulacyjnych i złagodzenia sankcji, a nie z rozwijania zupełnie nowych pól.

Chevron zajmuje szczególnie strategiczną pozycję po tym, jak zmiany w portfolio zwiększyły jego zaangażowanie w pas naftowy Orinoco. Oczekuje się, że przyszły wzrost produkcji będzie zależał od poprawy wydajności istniejących złóż, wiercenia odwiertów rozwojowych i stopniowego rozwoju projektu Ayacucho 8.

Jednocześnie Eni i Repsol nadal odgrywają kluczową rolę w wenezuelskim sektorze ropy naftowej i gazu ziemnego, dzięki aktywom takim jak blok Cardón IV i gigantyczne pole gazowe Perla.

Pomimo poprawy otoczenia inwestycyjnego, udział podmiotów międzynarodowych pozostaje selektywny, ponieważ firmy muszą równoważyć możliwości oferowane przez ogromne zasoby Wenezueli z niepewnością fiskalną, złożonością operacyjną i długoterminowym ryzykiem inwestycyjnym.

Prawdziwym wyzwaniem jest realizacja operacyjna, a nie zasoby

Chociaż reformy rządowe zwiększyły atrakcyjność inwestycyjną branży, nie wyeliminowały one wąskich gardeł operacyjnych, które przez lata ograniczały produkcję.

Zrównoważony wzrost produkcji będzie wymagał niezawodnych dostaw rozcieńczalników, szybszego tempa wierceń, szeroko zakrojonych programów konserwacji odwiertów, modernizacji infrastruktury i znacznego zwiększenia liczby aktywnych wiertnic.

Wymagania te stanowią decydujące ogniwo między ogromnym potencjałem geologicznym Wenezueli i rzeczywistą produkcją na ziemi.

Konkurencyjność ram fiskalnych i podatkowych pozostaje również kluczowa dla decyzji inwestycyjnych. Międzynarodowe koncerny naftowe wskazały, że nowe zobowiązania kapitałowe będą zależeć od dalszych usprawnień systemu fiskalnego, w szczególności stawek opłat licencyjnych i podatkowych, w celu obniżenia kosztów rozwoju projektów i poprawy rentowności.

Sektor usług dla przemysłu naftowego stanowi największą przeszkodę w odbudowie branży. Ministerstwo Ropy Naftowej Wenezueli stwierdziło potrzebę uruchomienia 93 platform wiertniczych do 2028 roku, co oznacza znaczny wzrost w porównaniu z obecnym poziomem.

Osiągnięcie tego celu będzie wymagało planu fazowego obejmującego ponowne uruchomienie krajowych platform wiertniczych, modernizację nieczynnego sprzętu i ostatecznie import dodatkowych platform z rynków światowych.

Stwarza to ogromną szansę dla firm wiertniczych i dostawców usług dla złóż ropy naftowej, ale jednocześnie ilustruje skalę wyzwań operacyjnych. Firmy muszą rozważyć koszty transportu sprzętu, czas trwania kontraktu oraz ryzyko związane z działalnością w Wenezueli przed zaangażowaniem nowego kapitału.

Podczas gdy lokalne firmy zaczęły już reaktywować części swoich flot, firmy międzynarodowe pozostają ostrożniejsze, czekając na dalsze dowody na to, że niedawne reformy stworzą stabilne środowisko operacyjne zdolne przyciągnąć długoterminowe inwestycje.

W tym kontekście odbudowa zdolności operacyjnych może okazać się równie ważna, jak przyciągnięcie inwestycji w poszukiwania i produkcję.

W raporcie stwierdzono, że ustawa o węglowodorach z 2026 r. stanowi jedną z najważniejszych reform strukturalnych wenezuelskiego przemysłu naftowego od dziesięcioleci, zwiększając możliwości udziału sektora prywatnego i zapewniając większą elastyczność w ramach ram fiskalnych.

Jednak same reformy legislacyjne nie wystarczą, aby przywrócić produkcję. Zdolność Wenezueli do osiągnięcia zrównoważonego wzrostu będzie zależeć od tempa wdrażania, stabilności polityki fiskalnej, dalszego znoszenia sankcji oraz zdolności branży do odbudowy infrastruktury operacyjnej.

W raporcie stwierdzono, że przyszłość wenezuelskiego sektora naftowego będzie zależeć nie tyle od wielkości jego ogromnych rezerw, co od zdolności do realizacji planów wierceń, modernizacji infrastruktury, wzmocnienia usług w sektorze złóż ropy naftowej i zapewnienia stabilnego środowiska inwestycyjnego. Czynniki te ostatecznie ukształtują trajektorię produkcji w kraju do końca dekady.

Główne indeksy giełdowe Wall Street wzrosły we wtorek po tym, jak słabsze od oczekiwań dane o inflacji w USA zwiększyły nadzieje na mniej jastrzębie stanowisko Rezerwy Federalnej w sprawie stóp procentowych. Wysokie kwartalne zyski głównych amerykańskich banków również zapewniły dodatkowe wsparcie, ponieważ rozpoczął się sezon publikacji wyników za drugi kwartał.

Ceny konsumpcyjne w USA wzrosły w czerwcu o 3,5% w ujęciu rok do roku, co jest wynikiem niższym od 3,8% wzrostu oczekiwanego przez ekonomistów ankietowanych przez agencję Reuters.

Po opublikowaniu danych inwestorzy znacznie zredukowali swoje oczekiwania dotyczące krótkoterminowego zacieśnienia polityki pieniężnej, a prawdopodobieństwo podwyżki stóp procentowych o 25 punktów bazowych na kolejnym posiedzeniu Rezerwy Federalnej spadło z 35% przed raportem do 15%.

Skyler Weinand, dyrektor ds. inwestycji w Regan Capital, powiedział, że dane sugerują, że gwałtowny wzrost inflacji napędzany konfliktem z Iranem zaczyna ustępować. Ostrzegł jednak, że poprawa może okazać się tymczasowa, biorąc pod uwagę ponowną eskalację w ostatnich dniach.

Dodał, że niższa inflacja prawdopodobnie zachęci Rezerwę Federalną do pozostawienia stóp procentowych bez zmian i zmniejszy prawdopodobieństwo kolejnej podwyżki. Niemniej jednak zauważył, że przewodniczący Rezerwy Federalnej Kevin Warsh utrzymuje konsekwentnie jastrzębi ton od momentu objęcia urzędu.

W przygotowanym zeznaniu przed Kongresem, które było pierwszym z dwóch przesłuchań w tym tygodniu, Warsh ponownie potwierdził, że jego najwyższym priorytetem pozostaje przywrócenie inflacji do celu Rezerwy Federalnej wynoszącego 2%.

Silne zyski banków zrekompensowały gwałtowną wyprzedaż IBM

Zyski przedsiębiorstw stały się głównym tematem na początku sezonu sprawozdawczego za drugi kwartał.

Akcje IBM spadły o około 24% po tym, jak firma zajmująca się oprogramowaniem i doradztwem opublikowała prognozy przychodów na drugi kwartał, które okazały się niższe od oczekiwań rynku. Jeśli akcje zamkną się na poziomie wyższym niż 22,9%, będzie to oznaczało największy jednodniowy spadek od krachu z Czarnego Poniedziałku w 1987 roku.

Słabość ta rozprzestrzeniła się na cały sektor oprogramowania: Oracle stracił 1,7%, ServiceNow 5,6%, a Accenture 2,8%.

Tymczasem wysokie zyski głównych banków amerykańskich przyczyniły się do ożywienia szerszego rynku. Akcje Goldman Sachs wzrosły o 6,5% po opublikowaniu wyników za drugi kwartał, które przewyższyły szacunki analityków. Wzrost ten był wspierany przez ożywienie w zawieraniu transakcji i zwiększoną zmienność rynku wynikającą z konfliktu na Bliskim Wschodzie, która doprowadziła do rekordowo wysokiego poziomu przychodów z obrotu akcjami.

Akcje JPMorgan Chase wzrosły o 1,8%, natomiast Citigroup o 1,5% po tym, jak oba banki poinformowały o wyższych zyskach w drugim kwartale.

Akcje Bank of America wzrosły o 1,4% po ogłoszeniu zysków wyższych od oczekiwań, podczas gdy akcje Wells Fargo spadły o 0,3%.

Sektor finansowy S&P 500 wzrósł o 0,3%, a dziewięć z jedenastu sektorów indeksu zanotowało wzrosty.

Inwestorzy uważnie śledzą wyniki spółek, wypatrując wczesnych oznak siły amerykańskiej gospodarki w sezonie, który może okazać się kluczowy dla kontynuacji rajdu, który od początku roku przyczynił się do wzrostu indeksu S&P 500 o około 10%.

O godzinie 9:52 czasu wschodniego indeks Dow Jones Industrial Average wzrósł o 76,77 punktów, czyli 0,16%, do poziomu 52 580,94. Indeks S&P 500 zyskał 23,46 punktów, czyli 0,32%, osiągając poziom 7539,07, a indeks Nasdaq Composite wzrósł o 155,24 punktów, czyli 0,60%, do poziomu 26 028,42.

Nasdaq odrobił część poniedziałkowego spadku o 1,6%, natomiast akcje spółek półprzewodnikowych ustabilizowały się po dużych stratach w poprzedniej sesji, a indeks Philadelphia Semiconductor Index (SOX) wzrósł o 3,1%.

Napięcia geopolityczne nadal znajdowały się w centrum uwagi inwestorów po tym, jak Stany Zjednoczone i Iran przeprowadziły ataki w Zatoce Perskiej, co spowodowało wzrost cen kontraktów terminowych na ropę naftową do najwyższych poziomów od czterech tygodni.

Szerokość rynku była dodatnia, a na giełdzie nowojorskiej (NYSE) liczba spółek zyskujących przewyższała liczbę spółek tracących w stosunku 2,31 do 1, a na giełdzie Nasdaq 1,61 do 1.

Przewodniczący Rezerwy Federalnej, Kevin Warsh, powiedział we wtorek członkom Kongresu, że amerykański bank centralny pozostaje w pełni zaangażowany w przywracanie stabilności cen, podkreślając, że Rezerwa Federalna będzie nadal działać w ramach swojego statutowego mandatu i nie będzie angażować się w sprawy polityczne. Obiecał również większą przejrzystość w zakresie prac wewnętrznych zespołów zadaniowych Rezerwy Federalnej.

Warsh powiedział, że stopy procentowe i bilans pozostaną głównymi narzędziami polityki pieniężnej Rezerwy Federalnej, podkreślając, że bilans jest integralną częścią polityki pieniężnej, a nie jedynie instrumentem operacyjnym. Dodał, że obowiązki kilku zespołów zadaniowych, w tym tych zajmujących się bilansem i komunikacją, będą się pokrywać, ale podkreślił, że ich praca nie będzie prowadzona za zamkniętymi drzwiami. Ich ustalenia będą regularnie przekazywane członkom Kongresu do końca roku.

Przewodniczący Rezerwy Federalnej z zadowoleniem przyjął również decyzję banku centralnego o rezygnacji z elastycznego systemu celu inflacyjnego, argumentując, że dopuszczenie inflacji do przekroczenia celu ostatecznie doprowadziło do znacznie silniejszej presji cenowej, niż przewidywali decydenci. Powtórzył, że Rezerwa Federalna jest „zdolna do przywrócenia stabilności cen i to uczyni”.

Warsh stwierdził, że gospodarka USA pozostaje silna, a rynki finansowe funkcjonują dobrze, choć przyznał, że warunki w sektorze mieszkaniowym wydają się bardziej nierównomierne. Zauważył, że oprocentowanie kredytów hipotecznych jest obecnie wyższe niż w latach ubiegłych, częściowo dlatego, że inflacja utrzymuje się powyżej celu Rezerwy Federalnej wynoszącego 2%. Unikał jednak określenia obecnych oprocentowania kredytów hipotecznych jako nadmiernie wysokiego, stwierdzając jedynie, że jest ono wyższe niż wcześniejsze poziomy.

Warsh stwierdził, że warunki na rynku pracy pozostają zasadniczo stabilne, a tworzenie miejsc pracy podąża za wzrostem siły roboczej. Dodał, że stopa bezrobocia w ciągu ostatniego roku pozostała niska i zasadniczo niezmieniona, a liczba zwolnień nadal spada.

Przewodniczący Rezerwy Federalnej odmówił komentarza w kwestiach dotyczących prezydenta USA i niezależności agencji regulacyjnych. Odmówił również wyrażenia opinii na temat tego, czy prezydent lub inni urzędnicy władzy wykonawczej powinni mieć prawo do posiadania firm lub aktywów w branżach, które nadzorują jako organy regulacyjne.

Ceny konsumenckie w USA odnotowały w czerwcu największy miesięczny spadek od ponad sześciu lat, gdyż gwałtowny spadek kosztów energii zapewnił tymczasową ulgę w obliczu presji inflacyjnej zaobserwowanej na początku tego roku, zgodnie z danymi opublikowanymi we wtorek przez amerykańskie Biuro Statystyki Pracy.

Wskaźnik cen konsumpcyjnych (CPI), szeroko rozumiany miernik cen towarów i usług w gospodarce USA, okazał się niższy od oczekiwań rynkowych. Po uwzględnieniu czynników sezonowych, wskaźnik spadł o 0,4% w porównaniu z poprzednim miesiącem, obniżając roczną stopę inflacji do 3,5%.

Ekonomiści ankietowani przez Dow Jones spodziewali się miesięcznego spadku o 0,2% i rocznej inflacji na poziomie 3,8%, po majowym odczycie na poziomie 4,2%. Miesięczny spadek inflacji bazowej był największy od kwietnia 2020 r.

Energia i usługi napędzają spowolnienie inflacji

Inflacja bazowa, która nie uwzględnia cen żywności i energii, nie zmieniła się w ujęciu miesięcznym, wynosząc w ujęciu rocznym 2,6%.

Rynki oczekiwały, że bazowy wskaźnik CPI wzrośnie o 0,2% w czerwcu, a roczna stopa obniży się do 2,9% z 2,9% w maju.

Indeks cen energii spadł w czerwcu o 5,7%, co stanowi największy miesięczny spadek od kwietnia 2020 r. Pomimo miesięcznego spadku ceny energii pozostały o 15,7% wyższe niż rok wcześniej, na co wpłynął 26,7% roczny wzrost cen benzyny.

Tymczasem ceny benzyny i oleju opałowego spadły w ciągu miesiąca o ponad 9%.

Inflacja cen usług, kluczowy wskaźnik uważnie monitorowany przez urzędników Rezerwy Federalnej jako wskaźnik długoterminowych trendów cenowych, również wyraźnie spadła. Ceny usług z wyłączeniem energii pozostały bez zmian, koszty utrzymania wzrosły zaledwie o 0,1%, a usługi transportowe spadły o 0,3%.

Ceny żywności wzrosły o 0,2%, ceny nowych pojazdów pozostały bez zmian, a ceny używanych samochodów i ciężarówek spadły o 0,2%. Ceny odzieży spadły o 0,6%, a kategoria ta jest szczególnie wrażliwa na koszty energii i cła.

Rynki ograniczają oczekiwania dotyczące zacieśniania polityki pieniężnej pomimo perspektyw dalszego wzrostu stóp procentowych

Po opublikowaniu danych ceny kontraktów terminowych na akcje amerykańskie wzrosły, podczas gdy rentowność obligacji skarbowych gwałtownie spadła.

Chociaż rynki nadal oczekują, że Rezerwa Federalna podniesie stopy procentowe na wrześniowym posiedzeniu, prawdopodobieństwo podwyżki stóp spadło do 63% z ponad 75% dzień wcześniej, według narzędzia FedWatch firmy CME Group.

Obecnie obowiązująca jednodniowa stopa procentowa Rezerwy Federalnej utrzymuje się w przedziale docelowym 3,50%–3,75%.

Heather Long, główna ekonomistka Navy Federal Credit Union, powiedziała, że czerwiec w końcu przyniósł pewną oczekiwaną ulgę w kwestii inflacji, dając Rezerwie Federalnej więcej czasu na oczekiwanie i ocenę napływających danych. Ostrzegła jednak, że poprawa może okazać się tymczasowa, jeśli konflikt z Iranem ponownie się zaostrzy, dodając, że jest jeszcze za wcześnie, aby wnioskować o całkowitej zmianie sytuacji inflacyjnej.

Choć raport przyniósł dobre wieści rynkom finansowym, nie będzie on prawdopodobnie wystarczający, aby przekonać przedstawicieli Rezerwy Federalnej do rozpoczęcia obniżania stóp procentowych w najbliższym czasie, gdyż na rynkach nadal panuje powszechne przekonanie, że podwyżka stóp nastąpi we wrześniu.

Gubernator Rezerwy Federalnej Christopher Waller powiedział w poniedziałek, że potrzeba jeszcze kilku miesięcy pozytywnych odczytów inflacji, zanim będzie mógł być przekonany, że inflacja zdecydowanie zmierza w kierunku celu banku centralnego wynoszącego 2%.

Raport pojawił się po serii jastrzębich wypowiedzi przedstawicieli Rezerwy Federalnej na temat inflacji. Po czerwcowym spotkaniu decydenci potwierdzili w swoim oświadczeniu, że Federalny Komitet Otwartego Rynku (FOMC) nadal dąży do osiągnięcia stabilności cen.

Nowy prezes Rezerwy Federalnej Kevin Warsh od czasu objęcia urzędu w maju również uznał walkę z inflacją za jeden ze swoich priorytetów, mimo że wcześniej wyrażał przekonanie, że stopy procentowe uda się ostatecznie obniżyć.

W przygotowanym wystąpieniu przed Kongresem we wtorek, Warsh powiedział: „Pierwszym celem Rezerwy Federalnej jest osiągnięcie właściwej polityki pieniężnej lub zbliżenie się do niej tak bardzo, jak to możliwe. To nasz jasny i niezmienny cel, który pozostaje naszą naczelną zasadą. Jeśli uda nam się właściwie ustalić politykę – a uda nam się – gwałtowny wzrost inflacji z ostatnich pięciu lat stanie się przeszłością”.

Jednakże ostatnie spowolnienie inflacji może okazać się tymczasowe, w zależności od rozwoju sytuacji na Bliskim Wschodzie.

Gwałtowny spadek cen ropy naftowej w czerwcu, po złagodzeniu napięć regionalnych, pomógł spowolnić inflację. Jednak prezydent USA Donald Trump ogłosił w zeszłym tygodniu, że zawieszenie broni z Iranem zakończyło się po wznowieniu ataków militarnych przez obie strony. W rezultacie ceny ropy gwałtownie wzrosły w poniedziałek, a wzrosty utrzymały się do wtorku.

Ryan Weldon, dyrektor ds. inwestycji w IFM Investors, powiedział, że im dłużej będzie trwał konflikt, tym większe prawdopodobieństwo, że Rezerwa Federalna będzie musiała podnieść stopy procentowe, spełniając tym samym obietnicę złożoną przez Kevina Warsha podczas jego pierwszego posiedzenia jako przewodniczącego Rezerwy Federalnej, dotyczącą przywrócenia stabilności cen.